.............................................................................

H alitheia einai pos ayti ti fora oute me ellinikous xaraktires tha grapso alla kai oute pos tha domiso to logo tha skefto.Xarti kai stulo den kanoun douleia gia olo ayto pou thelo na po..Pou na ftasei to xarti,i idia selida se aytous pou thelo na ftasei.Blog loipon meta apo apeiro kairo.
Mpike to 2009..kai ama kano mia sunopsi tou proigoumenou xronou exo arketa na skefto kai kala kai asxima...
gia ta kala de tha miliso..ma tha miliso gia ekeina pou me to kairo mallon eixa dimiourgisei kai telikws ethaba mesa mou gia na mporeso na ta apofugo.
exasa.
den ksero ti kai poso kai giati kai an ontws exasa.
exasa.
to blepo guro mou,ma de mporo na kano kati.
na paro tilefono? kOlOnO.kai nai etc niotho.ti na sou po apo ena tilefono?oti eheis dikio ma den to skeftomoun etc?i oti etuxan polla kai den ithela na ginoun etc...
esena se eida apo konta ma kai pali i amixania itan entoni kai to stoma toso kleisto,oso kai ta matia..kuriws ta dika mou.ithela na sou miliiso ma dne iksera pos.na sou po oti stenaxorieemai,oti lupamai pou o tetartos xronos sto panepistimio den tha einai opws oi proigoumenoi treis.me eixes anagki kai efuga.deiliasa.se eixa anagki kai den tolmousa na to paradexto.
egoismos/afeleia kai logia apo tous tritous oti den uparxei periptosi gia pareksigisi.eimai edo kai to ksereis..panta edo kai sto eixa pei mia fora arketa methusmeni.otan eniotha oti arxize olo auto.

i malakia ksereis poia einai? oti dimiourgithikan pareksigiseis pou de mporesa na tis luso.de mporousa pragmatika na kano pragmata gia ontws kati sunebaine kai malista arketa sobaro.den itan dikaiologies oute einai.gia mena einai i alitheia pou pleon me ponaei giati eprepe na eixa prospathisei pio polu totte.xano-exasa 2-3 prosopa pragmatika agapimena kai ta xeria mou paramenoun demena.de mporo oute til na paro oute tpt.an de sas do apo konta niotho oti kamia mou leksi de tha labete os alithini.malakia kai ksana malakia.de thelo na nomizeis eidika esu oti ksexasa i oti antikatestisa. kapoia prosopa sti zoi mas den allazoun.kai prosopika den thelo na allazo tpt..akoma ki an pleon de ksanaginei kati opws prin ego tha kratiso ekeines tis stigmes ekeinous tous anthrwpous.
de ksero ti na po.
o xronos efuge ma ta gegonota pou me kratane piso bgainoun oloena stin epifaneia,isws giati antilambanomai pos ta perithoria steneuoun i kai stenepsan?!!
skata de ksero ti na po kai pos na to po.enthousiasmos kai trela gia kati omorfo neo kai epitelous alithino se enan allo tomea katafere kai espase enan allon,arxika xoris emena kai sti sunexeia xaris emena.
kleino.
teleutaio post kai allagi selidas ma sto idio biblio.
oi protagonistes einai kai sti sunexeia kai as fainontan(kai pragmati tous eixa telikws ego kanei kapos etc) komparsoi.den to apaito.den to zitao-den eho ta kotsia eksallou na to kano,oute to thrasos-.apla to anafero(toulaixston sti diki m *oneiropola*zoi..
kai kano ena vima parapano,bima pou toso kairo den eixa kanei.kai ego de ksero gia poio logo..
sto mualo m uparxei entona i leksi sugnwmi ma pragmatika auto tha to po apo konta.se kathenan ksexorista kai gia ksexoristous logous.

μπλογκοπαίχνιδοοοο

ο αγαπημένος μου χοπ χοπ με κάλεσε σε παιχνιδάκιιιι..και ναιιι...θα σας πω τέσσερα πράγματα για μένα,αλλά μονάχα το ένα θα ισχύει..χμμμ για να δούμε...

1)όταν ήμουν μικρή είχα δείρει τον αδερφό μου με αποτέλεσμα να του μαυρίσω το μάτι

2)τρελαίνομαι να τρωω μπάμιες με κοτόπουλο

3)όταν πήγαινα δημοτικό αγαπημένο μου παιχνίδι στις εκδρομές ήταν να μαζεύω κουκουνάρια και πέτρες και να στήνω παράγκες και να τα πουλάω/ανταλάσσω

4)μια φορά και ενώ δούλευα στο μαγαζί της θείας μου,μου έπεσαν απο τα χέρια,στα σκαλοπάτια γύρω στα 20 κουτιά με παπούτσια

κάποια στιγμή η αληθινή μου ιστορία θα αποκαλυφθείιι...:)

8ενξ ζορζ...:ρρρ

καλώ τον sd54 και την pegasus

πόσο μου λείπεις....

Αν ξεκινήσω να γράφω νιώθω ότι δε θα τελειώσω..απλά σήμερα δεν είμαι στα καλύτερα μου,επέλεξα να μείνω σπίτι,να κλειστώ εδώ με τον εαυτό μου και να τα βρούμε γιατί τελευταία μου κάνει λαδιές...η καλή μου φίλη -α- μου παραπονιόταν ότι ξέχασα το μπλόγκι μου..δεν έχει και άδικο..βασικά δεν το ξέχασα..απλά το άφησα να ξεκουραστεί... πάνε 3 μήνες και κάτι μέρες από τότε που έγραψα τελευταία φορά.. συνέβησαν τόοσα πολλά,μπορώ να πώ ότι ήρθαν και τα πάνω κάτω...
έχει περάσει καιρός και έχω χαθεί από πολλά..είτε από επιλογή είτε πιο συχνά εξαιτίας των καταστάσεων και του χρόνου πιο πολύ που τρέχει απείρως γρήγορααα...
αρχίζω τα παράπονα ε?σσσ..σταματάω και πάω σε πιο ευχάριστα θέματα..
βασικά δε ξέρω τι να γράψω..εκεί που λέω θα αρχίσω και δε θσα τελειώσω τσουκ κάτι γίνεται και δε μπορώ...
δε ξέρωω...
τί έπαθα?θα περάασει..θα πάω για μπάνιο..θα με δει ο ήλιος,θα γεμίσω αλάτια και άμμο και θα τραγουδάω παρέα με την κιθάρα του τρελού,κοιτώντας τα αστέρια το βράδυ..
όλα είναι έντονα..οι παρέες,οι απουσίες φίλων που είναι μακρυά μου,ο έρωτας και η ζωή μου γενικά..θα πάω να ξαπλώσω και να ονειρευτώ...

θα σιγοτραγουδήσω το τραγούδι που έχω βάλει στον τίτλο...
εσύ ανέλαβε να μπερδέψεις ακόμα μια φορά τα όνειρα μας....

όλα αυτά ξέρεις,γίνονται γιατί είμαι ερωτευμένη...να δούμε τώρα πότε θα ξαναγυρίσω στα παλιά,γεμάτα συνοχή(εεεεΕ?????) posts μου....

το γέλιο είναι όταν ταξιδεύω.....

νιώθω συνεχώς τη σιωπή σου να μου μιλάει.
την εικόνα σου που μονάχα τη φαντάζομαι,την αισθάνομαι μπροστά στα μάτια μου με τα πιο φωτεινά χρώματα.
πράσινο πράσινο πράσινο
το ποτήρι μου πιο γεμάτο από ποτέ.
το γεμίζεις μέρα με τη μέρα.

πλεον και για οσο νιώθω ότι οι λέξεις δεν έχουν νόημα.
νόημα έχει το βλέμμα και το χαμόγελο.
αν χαμογελάς όλα γύρω αποκτούν ουσία,σημασία,λόγο ύπαρξης.

πίστευα αρκετά πως οι άνθρωποι γεννιούνται για να ζουν,να αγάπανε και να μαθαίνουν
πιστεύω απίστευτα πως οι άνθρωποι γεννιούνται για να δίνουν και να παίρνουν.
για να ζούν,να αγαπάνε,να μαθαίνουν αλλά όχι μόνοι τους.
έκρυβα τον εαυτό μου και υποκρινόμουν όσο μπορούσα.
ελευθέρωσα τον εαυτό μου και αποκαλύπτομαι οσο και όπου θέλω.

σταματώ να κυνηγώ το εγώ και πλέον κυνηγώ το εμείς.
σταματώ να περιορίζομαι και πλέον αφήνομαι.
σταματώ να κλαίω συχνά και πλέον χαμογελώ ακόμα πιο συχνά.
σταματώ να συμπαθώ και πλέον αρχίζω να αγαπάω.

οι λέξεις δεν ηχούν ποτέ με τα λόγια... τώρα ξεκινώ και το μαθαίνω.
το ξαναλέω.οι λέξεις ηχούν με το βλέμμα σου...

αρχίζω και ταξιδεύω ξανά.ταξίδι με περίεργο και μέχρι τώρα άγνωστο προορισμό...
ταξίδι που λαχταρώ να ζήσω,να νιώσω και να κερδίσω από τη διαδρομή του...


συνήθως γράφω εδώ πέρα για το οτιδήποτε έχω μέσα μου και θέλω να το εξωτερικεύσω με γράμματα,λέξεις,προτάσεις,παραγράφους κείμενα και τραγούδια.όποιος ΜΕ βαριέται δε ΜΕ διαβάζει.πατάει την υπέροχη επιλογή του υπέροχου παραθύρου,το υπέροχο,κατακόκκινο Χ .

τίτλος από στίχο των στοίχημα..

7 κακά της μοίρας μουυ..

πολύς πολύς καιρός και με έχουν καλέσει και για τα επτά κακά της μοίρας μουυ...

δύσκολο παιχνίδι το ομολογώ...

1)Βαριέμαι αφόρητα να βάζω σκούπα και να σφουγγαρίζω..το θεωρώ ότι πιο βαρετό μαζί με το σιδέρωμα..τελευταία όμως προσπαθώ και τα καταφέρνω..στα δύο πρώτα.στο σίδερο,ποτέ!

2)τρώω νυχάκια..συνήθεια από το δημοτικό,που έκοψα ένα δάχτυλο μου και καθώς εκείνο το νύχι δε μεγάλωνε εγώ πίστευα οτι θα στεναχωριέται να είναι το μόνο μικρό ανάμεσα στα μεγάλα..τώρα? γελάω και χτυπάω και την κεφάλα μου στον τοίχο:ρ

3)κολλάω απίστευτα με ανθρώπους και μέρη..δύναμη συνήθειας σοθ λεει μετάα..

4)η ψυχολογία μου... συχνά με ρωτάνε αν παίρνω τίποτα γιατί χωρίς λόγο είμαι απίστευτα χαρούμενη,ενεργητική και σπάω γενικά στα γέλια...μπορεί όμως από τη μια να είμαι έτσι και μετά από λίγ να πέσω τόοσο πολύ,να φάω τισ φρίκες μου και να θέλω να κλειστώ σε μενα...αυτα τα σκαμπανεβάσματα τα μισώ...

5)δεν αντέχω τους μίζερους ανθρώπους! τους θεωρώ απλά ελεινούς..ρε φίλε έχεις πρόβλημαα? όλοι έχουμεε..μη το διατυμπανίζεις,μη το χρησιμοποιείς για να εκμεταλλεύεσαι καταστάσεις..έεελεοςςς δηλαδή,ξεκόλλα!!!

6)μισώ τους τύπους,στυλ κάγκουρα που βγαίνουν με το αυτοκίνητο βόλτα,βγάζουν το χέρι απέξω,βάζουν τέρμα μουσική και κοζάρουν.μισώ τους ίδιους δήθεν τύπους όταν προσπαθούν να το παίξουν ψαγμένοι και τέλος μισώ όλα τα δήθεν μαγαζια στη χαλκίδααα!!!!!

7)αγαπώ αμέσως όσους ανθρώπους χαμογελούν και δε διστάζουν να δείξουν τα αληθινά τους συναισθήματαα..

*Μοναδική μου αγάπη ...*

12-02-03...


έφυγες μα στην ουσία πάντα εδώ.και τελευταία μου το έδειξες με το πιο δυνατό τρόπο.κι εγώ εδώ είμαι.και δε ξεχνώ,πονάω,σε θυμάμαι και ζώ..θα ζεις από μενα.το ξέρεις.το υποσχέθηκα.


12-02-08...

εκτός τόπου και χρόνου ξανά...

ώρα να απαντήσω στην πρόσκληση του χοπ χοπ και του Oth33r για το μπλογκοπαίχνιδο που έχει σχέση με το αγαπημένο ποιήμα.είμαι άσχετη με τα μπλογκς για να σας παραθέσω τα λινκ,αλλά σίγουρα ξέρετε γιατί μιλάω ακριβώς..

μαρέσουν αρκετά τα ποιήματα αλλά συχνά δεν τα καταλαβαίνω..
θα έγραφα τη σονάτα του ρίτσου μιας και στο λύκειο την είχα αγαπήσε αφάνταστα..όμως νομίζω πως θα επιλέξω ως αγαπημένο το εξής..νίκος καββαδίας και γράμμα σεναν ποιητή...

Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε Καίσαρ να σε σώσει
Κάτι που πάντα βρίσκεται σε αιώνια εναλλαγή
Κάτι που σκίζει τις θολές γραμμές των οριζόντων
Και ταξιδεύει αδιάκοπα την ατελείωτη γη

Κάτι που θα ‘κανε γοργά να φύγει το κοράκι
Που του γραφείου σου πάντοτε σκεπάζει τα χαρτιά
Να φύγει κράζοντας βραχνά χτυπώντας τα φτερά του
Προς κάποια ακατοίκητη κοιλάδα του νοτιά

Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε
κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει
Εσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι
κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey

Οι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν
οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες
Κι εγώ σ΄ αυτές απλά να σε σύσταινα
σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες

Κάτι που θα ΄κανε τα υγρά παράδοξα σου μάτια
Που αβρές μαθητριούλες τ ΄αγαπούν και σιωπηροί ποιητές
Χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουνε
Με κάποιο τρόπο που όπως λεν δεν γέλασαν ποτέ

Γνωρίζω κάτι που μπορούσε βέβαια να σε σώσει
Εγώ που δεν σε γνώρισα ποτέ για σκέψου εγώ
Ένα καράβι να σε πάρει Καίσαρ να μας πάρει
Ένα καράβι που πολύ μακριά θα τ οδηγώ

Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε
κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει
Εσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι
κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey

Και μια βραδιά στην Μπούρμα ή στην Μπατάβια
Στα μάτια μιας Ινδής που θα χορέψει
Γυμνή στα 17 στιλέτα ανάμεσα
θα δείτε την Γκρέτα να επιστρέψει

διακοπή ρεύματος...

ολόχρυσος ήλιος πάνω από τον κόσμο της
απέραντο γαλάζιο στο δικό της καθρέφτη
με δυο μικρές αχνές σκιές σαν μικρά σύννεφα στον ουρανό.
δυο οι σκιές,δυο και τα όνειρα της...

χωρισμένη σε δυο,καταβάθος ένα...
πονούσε,πονάει,πόνεσε.
το ένα αριθμός μοναχικός.

ένα κερί καίει σε δωμάτιο σκοτεινό.
η σιωπή τρυπά τον τοίχο και η αντοχή εξαντλείται.
οι σκιές εμφανίζονται ξανά και το λευκό,αχνό χρώμα γινεται αχνό αλλά μαύρο.
μαύρο παντού λευκό πουθενά.

χωρισμένη σε δυο,καταβάθος χίλια.
χίλια πρόσωπα στη ψυχή της,αγαπημένα και φωτεινά.
φωτεινός και ο κόσμος της,στη σκέψη τους.
χίλιες αχνες σκιές στο καθρέφτη της φέρνουν το φώς ξανά
το ένα αριθμός που κρύβει πίσω του πολλά ένα ακόμα...
το ένα αριθμός αγαπημένος,συνδυασμένος με πολλους πολλους αριθμούς..


και εκεί που ήμουν έτοιμη να γράψω εντυπώσεις από τους δραμαμίνη και το δρογώση,το ρεύμα κόπηκε,άναψα ένα κερί και έκατσα στο ανοιχτό πισι..το παραπάνω γράφτηκε λόγω διακοπής..αν δεν ήταν σκοτάδι μπορεί και να μην υπήρχε..

οι εντυπώσεις για τη συναυλία θα έρθουν άλλη στιγμή.
πάω να σβήσω το φώς..εγώ όχι η δεη..